Emilia Bohdziewicz (1941-1994)
Jedenaście możliwych układów linii wertykalnych i horyzontalnych

 

W latach siedemdziesiątych powstają również Notatki (np. seria B i C), podobne w swej formie do kompozycji Yoko Watanabe. Ograniczone ramą płótno zostało zapełnione znakami, początkowo były to linie pionowe ułożone w poziome pasy, a we wczesnych latach osiemdziesiątych punkty, których układ przypominał strukturę organiczną. Te pierwsze, prezentowane w Galerii Starmach, budzą skojarzenia z pismem klinowym, hieroglifami lub runicznymi znakami. Bohdziewicz konstruowała tkaniny wykorzystując najprostsze, najbardziej elementarne znaki, dodawała coraz to nowe i nowe elementy, a jej prace stawały się dzięki temu próbą odnalezienia całości, spójnego obrazu świata.

 
EN PL